فیلم و سریال

بهترین فیلم‌های ترسناک بدون تکیه بر جامپ‌اسکر

5 فیلم ترسناک که تنش را با فضا، انتظار و طراحی صدا می‌سازند. برای هر فیلم درجه غافلگیری، موضوع حساس و حال‌وهوای تماشا را بخوانید.

در نیمه‌باز خانه قدیمی رو به اتاق‌هایی خالی

یک اتاق را می‌بینیم که هیچ‌کس در آن نیست. پرده کمی تکان می‌خورد. چند ثانیه می‌گذرد و هنوز چیزی به سمت دوربین نمی‌پرد، اما دل‌مان نمی‌خواهد نگاه‌مان را از پرده برداریم. همه فیلم‌های ترسناک برای گرفتن همین توجه به یک ضربه ناگهانی صدا احتیاج ندارند.

این 5 فیلم اضطراب را با فضا، انتظار و چیزهایی می‌سازند که آدم‌ها نمی‌توانند درباره‌شان به توافق برسند. معرفی‌ها داستان را لو نمی‌دهند. بعضی از این آثار لحظات ناگهانی یا تصویرهای آزاردهنده دارند. درجه‌هایی که کنارشان آمده کیفی‌اند و درباره شیوه غالب ترساندن کمک می‌کنند. اگر به یک نوع تصویر یا صدا واکنش شدید دارید، آن درجه را معادل فهرست صحنه‌ها نگیرید.

خانه‌هایی که آرام‌آرام از شکل پناهگاه بیرون می‌آیند

The Witch. خانواده‌ای در نیوانگلند سده 17 بیرون از اجتماع و کنار جنگل زندگی می‌کنند. وقتی یکی از فرزندان ناپدید می‌شود، همان خانه‌ای که باید در برابر بقیه دنیا از آن‌ها مراقبت کند، پر از نگاه و سوءظن می‌شود. ترس اثر از جنگل خالی، زبان شخصیت‌ها و فاصله گرفتن آدم‌های یک خانواده ساخته می‌شود. توصیه خوب برای تماشا در شبی است که می‌توانید خودتان را به ریتم کند فیلم بسپارید. غافلگیری حسی کم‌تر از فشار مداوم به چشم می‌آید، ولی تصویرهای شدید و آسیب به کودک از مضمون‌های حساس آن‌اند.

The Others. خانه بزرگ و تاریک نیکول کیدمن مقررات خودش را دارد. پرده‌ها و درهای بسته به خاطر وضعیتی که بچه‌ها دارند اهمیت پیدا می‌کنند. کافی است یکی از شخصیت‌ها گمان کند صدایی را شنیده تا مخاطب هم شروع به نگاه کردن به فضای بیرون قاب کند. اگر فضای خانه تسخیرشده را دوست دارید اما می‌خواهید معما تا جای ممکن با صدا و نور پیش برود، انتخاب مناسبی است. چند لحظه ورود یا صدای ناگهانی دارد، ولی ستون اصلی آن تعلیق گوتیک است. موضوع ترس کودک و مرگ در قصه حضور دارد.

The Innocents. نسخه 1961 با دبورا کر سراغ آموزگاری می‌رود که در ملکی دورافتاده مسئول مراقبت از 2 کودک است. بخشی از اضطراب فیلم از قاب‌بندی و از این می‌آید که تماشاگر همیشه به اندازه شخصیت به آنچه دیده مطمئن نیست. سیاه‌وسفید بودن اینجا بخشی از زبان ترس است. یک شکل دوردست به‌قدر کافی واضح دیده می‌شود که خیال‌تان را درگیر کند و آن‌قدر دور می‌ماند که کاملا در اختیار شما نباشد. ریتم آرام است و مضامین صدمه و ترس در ارتباط با کودکان ممکن است برای بعضی مخاطبان سنگین باشد.

صندلی تنها در میان فضای باز جنگلی
سکوت، زمان و فاصله می‌توانند پیش از روی دادن هر اتفاقی حس ترس بسازند.

وقتی ترس در اتاق می‌ماند، حتی بعد از خاموش شدن تصویر

Cure. در چند پرونده قتل، نشانه‌هایی شبیه هم پیدا می‌شود و کارآگاه به مردی برمی‌خورد که گفت‌وگو با او از مسیر معمول خارج می‌شود. کیوشی کوروساوا سکوت را آن‌قدر نگه می‌دارد که فاصله میان یک سؤال و جواب خودش موضوع صحنه می‌شود. خشونت در فیلم هست و بعضی تصویرها ضربه خودشان را دارند، اما فیلم بیشتر از فاصله گرفتن پاسخ‌ها ترس می‌سازد. اگر در فیلم ترسناک برایتان مهم است که بفهمید یک شخصیت چرا دیگر به نگاه خودش اعتماد ندارد، فهرست ترسناک‌های روان‌شناختی آثار هم‌خانواده دیگری دارد.

Lake Mungo. خانواده‌ای پس از مرگ دخترشان سراغ عکس‌ها و ویدئوهایی می‌روند که ممکن است چیز دیگری درباره او بگویند. فیلم ظاهر یک مستند را دارد و داستان و تصاویرش برای اثر داستانی ساخته شده‌اند. یکی از لحظه‌های آخر می‌تواند بسیار غافلگیرکننده باشد و باید پیش از انتخاب همین را دانست. قوت اثر بیشتر در حسی است که پیش از آن لحظه می‌سازد. وقتی بار دوم به یک تصویر نگاه می‌کنیم، خود تصویر لازم نیست عوض شده باشد. معنایی که به آن داده‌ایم عوض شده است. سوگ و مرگ نوجوان از مضامین صریح فیلم‌اند.

برای فاصله گرفتن از شوک صوتی، اول The Innocents یا The Witch را انتخاب کنید، بسته به اینکه یک خانه گوتیک می‌خواهید یا خشونتی که از اضطراب جمعی بیرون می‌آید. برای داستانی که بعد از تمام شدن شما را به مرور تصویرها وامی‌دارد، Lake Mungo به قیمت یک لحظه ناگهانی این تجربه را می‌دهد. اگر اساسا دنبال تغییر معنای اطلاعات قدیمی در پرده آخر هستید، فیلم‌های معمایی با پایان غافلگیرکننده از ژانر وحشت هم فراتر می‌روند. گاهی ترس خوب بعد از هیچ صدای بلندی نمی‌آید. از این لحظه می‌آید که دیگر نمی‌توانید پرده‌ای را که تکان خورده، فقط یک پرده ببینید.

منبع برای مطالعه بیشترپرونده و تحلیل فیلم Cure در Criterion

بعد از این چه بخوانیم؟