خیابانی که مدتهاست ماشین از آن نگذشته، در یک سریال آخرالزمانی فقط منظره نیست. از پشت پنجره یکی از خانهها شاید بازماندهای بیرون را بپاید. از طرف دیگر خیابان ممکن است چند نفر در راه ساختن خانهای تازه باشند. این دو تصویر هر دو به یک فاجعه اشاره دارند، اما وعدهشان به تماشاگر فرق میکند. اولی جان به در بردن را دنبال میکند و دومی میپرسد مردم با فرصتی که مانده چه میسازند.
برای انتخاب سریال، ببینید کشش اصلی را کجا میخواهید. آخرالزمان معمولا لحظه یا دوران فروپاشی را نشان میدهد. پساآخرالزمان آن چیزی است که بعد از فروپاشی جا مانده. بقا میتواند مسئله هر 2 باشد. بعضی از پیشنهادهای زیر میان دورههای مختلف رفتوآمد دارند و همین رفتوآمد بخشی از شیوه روایتشان است.
وقتی بقا مسئله همین دقیقه است
Black Summer، برای تنش بیوقفه. یک مادر در آغاز بحران از دخترش جدا میشود و با گروهی از غریبهها به دنبال راهی برای زنده ماندن میگردد. سریال فرصت زیادی برای شناختن احوال جهان پیش از فاجعه نمیدهد و این انتخاب در ریتمش پیداست. مسیرهای کوتاه، تصمیمهای عجولانه و اعتمادهای شکننده خطر را نزدیک میکنند. خشونت و فشار بالاست و پیشزمینه شخصیتها به اندازه سریالهای دراممحور مفصل نیست.
The Walking Dead، برای دیدن تغییر آدمها در طول زمان. ریک گرایمز از کما بیدار میشود و جهانی را میبیند که قواعدش عوض شدهاند. بهترین لحظههای سریال از تصمیمهایی میآیند که گروه باید درباره اعتماد، پناهگاه و رهبری بگیرد. آدمها بارها به نقطهای میرسند که خطر بیرون روشن است و با این حال خطر تصمیمی که داخل جمع گرفته میشود پیچیدهتر از آن به نظر میرسد. خشونت تصویری و مسیر طولانی ماجرا را هنگام انتخاب در نظر بگیرید.
The Last of Us، برای بهایی که سفر از 2 همراه میگیرد. جوئل و الی باید در جهانی ویران مسیر مشترکی طی کنند. اقتباس تلویزیونی به مکثهای میان خطر بها میدهد و نشان میدهد که همراهی چطور میتواند از یک وظیفه به مسئلهای شخصی بدل شود. اگر مشخصا همین نوع رابطه برایتان مهم است، سریالهای شبیه The Last of Us بر اساس شکل رابطه و مسیر سفر مرتب شدهاند.

وقتی جهان بعد از فاجعه خودش یک معماست
Station Eleven، برای بقا به معنایی فراتر از نفس کشیدن. پس از یک همهگیری، بازماندهها میخواهند بخشی از زندگی پیشین را همراه خود ببرند. سریال با جابهجایی میان زمانها، اثر یک رابطه، یک کتاب یا یک اجرا را سالها پس از فروپاشی دنبال میکند. ریتم برای کسی که به دنبال فرار و درگیری دائمی است آرامتر خواهد بود. برای تماشاگر علاقهمند به هنر، سوگ و بازسازی زندگی، همان آرامش مجال حس کردن چیزی است که رفته. با 10 قسمت گزینهای جمعوجورتر از مجموعههای طولانی است.
Fallout، برای طنز سیاه و برخورد پناهگاه با سطح زمین. لوسی از محیط محافظتشدهاش به سرزمینی قدم میگذارد که قواعد اجتماعی آن برایش غریبهاند. مسیر او با شخصیتهایی گره میخورد که از ابتدا امتیاز یا امنیت یکسانی نداشتهاند. فاصله میان خوشرویی او و بیرحمی محیط، هم خنده میآورد هم پرسشی درباره امتیاز و فرهنگ پناهگاه پیش میکشد. خشونت آشکار و تغییر سریع لحن بخشی از جنس سریال است.
Silo، برای رازهای یک جامعه بسته. ساکنان در ساختاری زیرزمینی زندگی میکنند و دانستههایشان درباره گذشته و بیرون محدود است. کشش اثر از همین محدودیت میآید. اگر قرار باشد همه برای بقا به یکدیگر نیاز داشته باشند، چه کسی حق دارد اطلاعات را جیرهبندی کند؟ راهنمای بدون اسپویل دنیای Silo توضیح میدهد این سؤال چطور در طراحی مکان و شخصیت اصلی جا پیدا میکند.
برای یک انتخاب سریع، Black Summer شما را مستقیما وسط بحران میگذارد. Silo زمان بیشتری صرف پرسش درباره قواعد زندگی میکند و Station Eleven دنبال چیزهایی میرود که مردم حاضرند حتی بعد از پایان همهچیز برایشان وقت بگذارند. اگر زمان کمی دارید، پیشنهادهای سریال کوتاه برای آخر هفته کمک میکند طول تعهدتان را قبل از شروع بسنجید.



