در همان پیچ از مسابقه که هر بار مکث میکند، میتوانید بخش کوچکی برای آزمون بسازید. یک بار رانندگی کنید و چیزی را عوض نکنید. بار دوم فقط یک گزینه را تغییر بدهید. وقتی حرکت نرمتر شد، دلیل بهتری دارید که بدانید کدام تغییر مفید بوده و چه چیزی را میشود دوباره به حالت دلخواه برگرداند.
در 60 فریم بر ثانیه، بهطور متوسط هر فریم حدود 16.7 میلیثانیه فرصت دارد. ممکن است رایانه هنوز میانگین مناسبی نشان بدهد، اما چند فریم دیرتر برسند و چشم همان مکثها را ببیند. اگر ابزار اندازهگیری امکان نمایش زمان فریم را دارد، کنار میانگین FPS آن نمودار را هم نگاه کنید.
بازی از کدام قطعه بیشتر کار میکشد؟
اگر تصویر با پایین آمدن وضوح بلافاصله نرمتر شد، سراغ تنظیماتی بروید که به کار گرافیکی مربوطاند. اگر تغییری حس نشد، رفتار پردازنده، حافظه و آن مکثهای لحظهای را هم نگاه کنید. میان کمبود همیشگی فریم و افتی که فقط در لحظه خاص سراغتان میآید فرق هست.
برای آزمون، نسخه بازی و تنظیمات فعلی را یادداشت کنید و یک بخش کوتاه از بازی یا بنچمارک داخلی را 2 بار با شرایط یکسان اجرا کنید. استفاده از پردازنده و کارت گرافیک، دما و وقفههای محسوس را هم ثبت کنید. اگر سقف فریم یا V-Sync فعال است، ثابت ماندن نزدیک نرخ تازهسازی میتواند حاصل همان سقف باشد. ابتدا بررسی کنید بازی عمدا به مثلا 60 FPS محدود نشده باشد.

وضوح رندر را یک پله پایین بیاورید. اگر فریم به شکل روشن بهتر شد، کار گرافیکی احتمالا نقش مهمی در محدودیت دارد. استفاده زیاد GPU هم میتواند این برداشت را پشتیبانی کند. اگر تغییر وضوح تقریباً اثری نداشت، سرعت پردازنده، سقف فریم یا محدودیت موتور بازی را بررسی کنید. درصد استفاده کل CPU گاهی گمراهکننده است. ممکن است یک یا چند هسته درگیر باشند و میانگین بقیه عدد پایینی بسازد.
فرق مکث با کندی مداوم را ببینید. افت بعد از چند دقیقه بازی میتواند با بالا رفتن دما و کم شدن فرکانس همزمان شود. مکث هنگام ورود به یک ناحیه تازه میتواند به بارگیری داده یا آمادهسازی شیدرها ربط داشته باشد. در بازی آنلاین، تلهپورت شدن شخصیتها یا تأخیر در ثبت حرکت میتواند مسئله شبکه باشد. یک مرحله آفلاین یا بنچمارک داخلی مقایسه خوبی است تا برای مشکل اتصال، گرافیک بازی را بیدلیل پایین نیاورید.
کدام تنظیم را اول پایین بیاوریم؟
بعد از تشخیص اولیه یک تنظیم را به اندازه کافی پایین بیاورید تا بتوانید اثرش را بسنجید. نتیجه را روی مسیر قبلی آزمایش کنید. یک عدد بهتر اگر همراه با مکث لحظهای یا ظاهر غیرقابل قبول باشد، هنوز برای تصمیم نهایی کافی نیست.
وقتی کارت گرافیک محدودیت اصلی است، Ray Tracing را در صورت فعال بودن کم یا خاموش کنید، سپس سراغ وضوح رندر، سایهها، بازتابها و افکتهای حجمی بروید. اگر بازی و سختافزار پشتیبانی میکنند، بازسازی تصویر مثل DLSS، FSR یا XeSS را از حالت Quality امتحان کنید. بافتها را زمانی کم کنید که حافظه گرافیکی در عمل کم میآورد یا مکثهای جابهجایی داده میبینید. کم کردن بافت در شرایط عادی لزوماً سودش به اندازه پایین آوردن وضوح رندر نیست.
وقتی پردازنده محدودیت اصلی است، فاصله نمایش اشیا، تراکم جمعیت و جزئیات شبیهسازی را در بازیهایی که چنین گزینههایی دارند بررسی کنید. ضبط و پخش پسزمینه و برنامههای سنگین غیرضروری را ببندید. روی لپتاپ، بازی را با شارژر مناسب و حالت توان مجاز اجرا کنید و اگر دستگاه 2 پردازنده گرافیکی دارد، مطمئن شوید بازی روی GPU موردنظر اجرا میشود. نرمافزار ویندوز، بازی و درایور رسمی سازنده را بهروز نگه دارید و تغییرها را جداگانه بسنجید.
تولید فریم را بعد از پایدار کردن فریم پایه امتحان کنید. این قابلیت میتواند حرکت روی نمایشگر را روانتر کند، اما افزایش فریم نمایشی بهتنهایی معادل کاهش تأخیر کنترل نیست. آن را جداگانه روشن و خاموش کنید و یک صحنه سریع یا حرکت حساس به ورودی را بسنجید. اگر بازی از محدوده توان سیستم بیرون است، بازیهای سبک برای لپتاپهای ضعیف راهی برای انتخاب واقعبینانهترند. اگر با کامپیوتر روی تلویزیون بازی میکنید، راهنمای تنظیم تصویر تلویزیون کمک میکند پردازش حرکت تصویر را از فریم تولیدشده توسط رایانه جدا ببینید و حالت تصویری مناسب هر استفاده را بشناسید.
در آخر به همان صحنه اول برگردید. اگر حرکت دوربین یکنواختتر شد و جزئیاتی که برایتان مهم بود سر جایش ماند، برای رسیدن به عدد بزرگتر لازم نیست کیفیتی را قربانی کنید که واقعا میبینید.
بهترین عدد برای شما همان است که در خود بازی حس میشود. اگر بعد از تغییر، دوباره میتوانید همان پیچ را بگیرید و هنوز محیط خوب به نظر میرسد، احتمالاً وقت توقف آزمون رسیده است.



